Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου
Ξημέρωσε Κυριακή…
Τι ώρα είναι; Το ρολόι δείχνει πολύ πρωί ακόμη. Πολύ πρωί για σήμερα, πολύ πρωί για αφύπνιση και ξεχουχουλιασμα.
Ποτέ ξημέρωσε Κυριακή, πότε πέρασε πάλι μια βδομάδα μου λες;
Μια ανάσα πριν ήταν Δευτέρα. Εκεί που άνοιξες τα μάτια και γέλασες σχεδόν πικρόχολα πριν πετάξεις τα σκεπασματα και τη ζεστασιά από το κρεβάτι σου, τον ύπνο που σου γλυκαινε το σώμα και χαλαρωνε το μυαλό κι άρχισες πάλι να κυνηγάς μάγισσες. Αυτές που σε έπεισαν ότι το κυνήγι τους είναι σκοπός ζωής γιατί θα λύσουν τα μαγια της μιζέριας σου, θα γεμίσουν τις τσέπες σου με χαρτιά ανταλλάξιμα σε ύλη.
Ξημέρωσε Κυριακή…
Τι ώρα είναι; Το ρολόι δείχνει πολύ πρωί ακόμη. Πολύ πρωί για σήμερα, πολύ πρωί για αφύπνιση και ξεχουχουλιασμα.
Ποτέ ξημέρωσε Κυριακή, πότε πέρασε πάλι μια βδομάδα μου λες;
Μια ανάσα πριν ήταν Δευτέρα. Εκεί που άνοιξες τα μάτια και γέλασες σχεδόν πικρόχολα πριν πετάξεις τα σκεπασματα και τη ζεστασιά από το κρεβάτι σου, τον ύπνο που σου γλυκαινε το σώμα και χαλαρωνε το μυαλό κι άρχισες πάλι να κυνηγάς μάγισσες. Αυτές που σε έπεισαν ότι το κυνήγι τους είναι σκοπός ζωής γιατί θα λύσουν τα μαγια της μιζέριας σου, θα γεμίσουν τις τσέπες σου με χαρτιά ανταλλάξιμα σε ύλη.




