...Όπου η Τζέην Έιρ συναντά μια γηραιά κυρία άξια περιέργειας κι όπου ανάμεσά τους αναπτύσσεται μια ακόμα πιο περίεργη στιχομυθία...
...Η βιβλιοθήκη ήταν εντελώς ήσυχη όταν μπήκα. Η Σίβυλλα —αs πούμε ότι ήταν Σίβυλλα — καθόταν αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα στο παραγώνι. Φορούσε ένα κόκκινο πανωφόρι και ένα μαύρο μποννέ ή, μάλλον, ένα πλατύγυρο τσιγγάνικο καπέλο, δεμένο κάτω από το πηγούνι της μ' ένα ριγωτό μαντήλι.
Aπολαύστε την περίοδο των γιορτών χωρίς να τρομάξετε την επόμενη φορά που θα ζυγιστείτε
Όσο πλησιάζουν οι γιορτές, η διάθεσή μας αλλάζει και η καθημερινότητά μας μπαίνει σε πιο χαλαρούς ρυθμούς. Οι επισκέψεις στο γυμναστήριο αραιώνουν, ενώ οι έξοδοι για φαγητό και ποτό πυκνώνουν. Το αποκορύφωμα μιας περιόδου γεμάτης διατροφικές ατασθαλίες έρχεται, φυσικά, με τα οικογενειακά εορταστικά τραπέζια Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς.
Υπάρχουν πολλών ειδών έρωτες· αναλόγως των πρωταγωνιστών τους τα συναισθήματα βιώνονται κάθε φορά αλλιώς. Ωστόσο, ένα κύριο και κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι αυτό που δεν μπορείτε να ξεκολλήσετε ο ένας απ’ τον άλλον. Με άλλα λόγια, αν εκεί που κανονίζετε να πάτε μια επίσκεψη απ’ το σπίτι το βραδάκι, εκείνη γίνεται αρμένικη ή αν όταν πηγαίνετε για ένα καφέ, οι σερβιτόροι κάνουν υπερωρίες για χατίρι σας –συγχαρητήρια για την ενσυναίσθηση, παιδιά!–, τότε είστε κι επισήμως ερωτευμένοι.
Στους κύκλους των γυμναστηρίων επικρατεί η άποψη ότι όσο περισσότερη ώρα ξοδεύουμε καθημερινά στην προπόνησή μας τόσο πιο άμεσα θα είναι τα αποτελέσματα στο κορμί μας και τόσο καλύτερη η σωματική και ψυχική μας υγεία.
Ήρθε η ώρα να βάλουμε ένα τεράστιο «Χ» σε αυτή την πεποίθηση και να ακούσουμε τι έχει να μας πει η επιστήμη επί του θέματος. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Yale που βασίστηκε σε δείγμα 1,2 εκατομμυρίων ανθρώπων, η άνω της 1,5 ώρας καθημερινή προπόνηση δεν λειτουργεί ευεργετικά.
Γράφει η Μιχαηλίδου Τίνα
Είναι γνωστό πως πάντα μας γοητεύει το «φαίνεσθαι» και όχι το «είναι» και ειδικά στις ηλικίες 18-25 βρίσκουμε όμορφους ανθρώπους για εμάς χωρίς να μας νοιάζει η ψυχή και ο χαρακτήρας.
Όμως στη πορεία τρώμε τα μούτρα μας και καταλαβαίνουμε πως τελικά η ψυχή είναι αυτή που μετράει και όχι το σώμα και η εξωτερική εμφάνιση.
